Meanwhile….

Ondertussen zijn we 6 maand verder na mijn opname … 

Voor diegene die mijn volledige blog nog niet doornomen hebben beter eens een kijkje gaan nemen kwestie dat je nog gaat kunnen volgen … 

Kort samengevat : een relatie waarin ik mezelf verloren was , verkeerde diagnoses van verschillende dokters die mij alleen nog maar zieker gemaakt hebben met de jaren , blijven vasthangen in een wereldje waarin uitgaan en drugs de hoofdrol speelde  , zelfmoordpoging…feel free to read the whole thing ! 

Diegene die het een beetje hebben gevolgd weten dat ik met mijn opname dé beste beslissing heb genomen die er is voor mij ! Jarenlang onderzoeken die uiteindelijk uit draaide op een serieuze depressie…

Wel ik dacht terug sterk op mijn benen te staan maar niets is minder waar ! Ondertussen zijn we al een dik jaar verder sinds mijn ” stomme stoot” en mijn leven gaat met ups en downs … T is verdomd moeilijk om in jezelf te blijven geloven ! Ze maken het mij ook niet makkelijk , na de beslissing genomen te hebben om te breken met mijn gezinsleven en alle slechte invloeden errond had ik gedacht eindelijk een nieuwe start te kunnen maken maar daar hadden anderen precies een andere visie dan ik over . 

T is makkelijk om eens je bestempeld ben al een “depressief iemand ” dit ook te gaan gebruiken tegen mij ! 6 maand ben ik samen met mijn advokaat aan het proberen om ons huis te verkopen maar de tegenpartij vertikt het . Momenteel woon ik terug bij mijn ouders omdat het simpelweg niet anders kan .

11 februari gaan we terug naar de rechtbank , niet dat het iets gaat uitmaken denk ik . Ik dacht een moedige beslissing te hebben genomen maar hoe meer tijd erover gaat hoe minder toekomst perspectief ik heb . Financieel zit ik zo goed als aan de grond , waarschijnlijk zal ik nooit nog een lening kunnen krijgen om ooit nog iets van mezelf te hebben . Persoonlijke bezittingen heb ik zo goed als niet meer en heel bewust heb ik van een heel deel mensen afstand gedaan .

Sinds september had ik maar 2 eisen : iets op papier voor onze dochter en het huis verkopen . Wat heeft een mens er nu aan om daar tegen in te blijven gaan en onze beide toekomsten op het spel te blijven zetten ? 

Ik ben al dikwijls door een zwart gat gekropen de laatste jaren maar deze week heb ik mij toch weer afgevraagd hoelang ik dit nog ga blijven volhouden ? Ik ben weer ff gecrashed . Ik heb de komende jaren dan ook geen vooruitzichten meer en toch blijf ik proberen om mezelf recht te houden ( als ik niet vergeet mezelf eraan te doen herinneren) 

Sinds de scheiding heb ik steeds mijn bijdrage geleverd aan het huis , ga ik werken en zorg ik voor mijn dochter . Waarom blijven ze het mij dan zo moeilijk maken ? Ons huis staat te verkommen en er wordt de helft van de tijd niet in geleefd 

Mijn mentale toestand is soms sterker dan mijn verstand … Ik blijf mij alles te neig aantrekken maar kom ik wil dan ook vooruit in mijn leven ik ben 36 jaar t is de moment hè ! 

Ik hoef geen “toestanden ” drank en drugs meer in mijn leven is da nu zo onbegrijpenlijk ?  Ok ik heb het er vroeger goe van gepakt maar als ik op alles terug kijk heb ik 10 jaar in een roes geleefd en er niet aan overgehouden behalve mijn depressie . En godzij dank dat ik mezelf heb laten opnemen en dat mijn besef blijft … Voor mijn dochter 

Hoever kun je een mens nu nog de grond blijven instampen ? En hoe maak ik mezelf er sterk tegen ? Op een gegeven moment kun je dat gewoon niet meer ookal wil je wel ! Ik voel aan mezelf dat ik weer op aan het geraken ben , slaappilletjes hebben een omgekeerd effect bij mij en ik leef weer zo goed als 24h per dag met mijn ogen open . Ik heb schrik voor wat er allemaal op mij gaat afkomen en hoe ik het ga verwerken . Waar ik binnen een jaar ga staan en hoe ze mij nog meer gaan kraken . 

T gebeurd allemaal onbewust mijn lichaam gaat weer op zichzelf leven en IK heb er niets aan te zeggen . Toch blijf ik op één of andere manier in mezelf geloven omdat het moet , ik ben sterker dan dat en ik moet erdoor …

Advertenties

2 thoughts on “Meanwhile….

  1. indien ik je dragen kon over de diepe grachten van je gesukkel en je angsten heen,
    dan droeg ik je, uren en dagen lang.
    Indien ik de woorden kende om antwoord te geven op je duizend vragen over leven, over jezelf, over liefhebben en gelukkig worden, dan praatte ik met je, uren en dagen lang.
    Indien ik vrede in je hart kon planten door geduldig te wachten en te hopen tot het zaad van vrede in je openbrak dan wachtte ik, uren en dagen lang.
    Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart aan, onmacht, ontevredenheid en onverwerkt verdriet, dan kwam ik naast je staan, uren en dagen lang.
    Maar ik ben niet groter, niet sterker dan jij en ik weet niet alles en ik kan niet zoveel….
    Ik wil enkel voor je een helpende hand/oor zijn op je weg, voor uren en dagen lang.

    Meanwhile, hoop ik dat er wat meer zonlicht is in je leven. Blijf het van je afschrijven. Ik zal met veel respect je volgen.
    groetjes Klaartje

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s