Mama kom je mee ? 

Na het “vaststellen” van de (on)erkende chronische aandoeningen die ik weleens zou kunnen vertonen , ben ik ondertussen een maand of 8 kwijt en ik weet … Veel moeilijke woorden die samen voor mij maar 1ding betekenen : onmacht …De “ziekte” en het aanvaarden ervan is 1 ding , daar heb k nu nog altijd geen weg in gevonden .

Maandenlang vertoon je afreuze ziektepatronen die je hele lichaam platleggen , dalen en pieken . Als chronisch zieke volstaat het zeker niet om zomaar iedere advies te aanvaarden ! Ook al ben je uitgeput de zoektocht op een draagelijk leven stopt niet bij de ziekte alleen ! Je gaat ook opzoek naar de juiste balans voor je gezin En je omgeving . De eerste maanden ging het best nog , je ziektepatronen zijn zichtbaar dus je omgeving kan het ergens wel vatten dat er iets is … Nu , ik heb een geweldig gezin maar op den duur weegt het , zwaar én geeft het mij de nodige stress om weer een terugval te hebben …

Verjaardagen , feestjes , nieuwjaar ,… Ze gaan allemaal aan ( en zonder )mij voorbij voor ik het besef . De dagen worden weggeslapen en de enige omgeving die mij omringt is mijn thuis ! Ik heb een schat van een dochter , 8 jaar … Voor een kind van 8 is het moeilijk te snappen waarom mama niet meer mee kan , waarom is mama altijd moe , moet ik stil zijn omdat ze hoofdpijn heeft of een dutje wil doen … Hoe leg je een chronische ziekte uit aan een kind ? De gevaren zijn er zelfs dat je kind de symptonen gaat copieëren , het viel mij heel erg op dat mijn dochter dat soms wel deed … Ze heeft eigenlijk tot nu de hele tijd maar 1ouder gehad , de papa ! Soms komt mijn dochter mij troosten en dan breekt mijn hart , ook als ze eens smeekt van mama ga je mee en ik moet voor de zoveelste x zeggen dat het niet gaat … Pff t is niet simpel ! 8 jaar is nog net niet volledig beseffen wat het allemaal inhoud , ik zou niet willen dat ze ook chronisch opgroeid gewoon door mij hier altijd zo te zien . Op school is de verpleegster mijn dochter haar favoriete bezoekplaats . Pijn betekend aandacht krijgen voor kinderen … Zo vat ze mijn ziekte samen denk ik …

Kinderen zijn totaal niet geïnformeerd over hoe ze moeten omgaan met een ziekte . Naar mijn gevoel is dit wel een belangrijk punt om aan te gaan , op één of andere manier gaat haar visie op ziektes heel haar beeld vormen naar hoe ze mij heeft gezien . Daarmee had ik haar nu niet willen belasten , nu nog niet ! Kinderen vertellen ook graag door , zeker op school ! Een balst die je dan extra meekrijgt omdat de mensen je dan beginnen aan te spreken … Soms wil je dat niet , compassie . Voor mij is ,met periodes , een ontkenningsfase best welkom … Als ik in mijn hoofd ff die klik kan maken en doen alsof er niks geweest is dan fleur ik ff op . Terug is genieten ( meestal maar voor een paar uurtjes ) , we proberen het en soms lukt het maar die momenten kan ik van september tot nu maar op 1hand tellen ! De risico’s meer ziek te worden zijn mij te groot ! 

De ziekte was 1ding , nu begon ik er mij serieus zorgen over te maken wat ze aan het aanrichten is rond mij …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s